«

»

«Δεν έπρεπε να φύγει ο Γκουαρδιόλα»

Η ποδοσφαιρική ανάλυση του μπασκετικού Μιχάλη Κακιούζη, επίτιμο μέλος της «Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Μπαρσελόνα» και θαυμαστής των όσων είδε στην Λέσχη

Kakiouzis

Αγάπησε την Μπάρσα από τα κόμικ του Έρικ Καστέλ, φόρεσε την τιμημένη φανέλα της και δεν θα ξεχάσει ποτέ την «Μπλαουγκράνα» διετία και τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Ο Μιχάλης Κακιούζης, ο οποίος ως αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας σήκωσε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2005, επισκέφτηκε τα γραφεία της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Μπαρσελόνα, έγινε επίτιμο μέλος της, χαρακτήρισε «μοναδικό» τον χώρο των γραφείων και κάλεσε την Μπάρσα να ενδιαφερθεί γι’ αυτόν (!), τρελάθηκε με πολλά σπάνια κομμάτια της συλλογής της Λέσχης και παραχώρησε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Απολαύστε την! Μιχάλη, σε ευχαριστούμε για όλα!

– Στην παρουσίασή σου από την Μπαρσελόνα είχες πει ότι έγινες Μπάρσα από τα κόμικ του Έρικ Καστέλ. Θες να μας πεις πως ήταν η διαδικασία γέννησης της αγάπης σου για την Μπάρσα;

«Αλήθεια είναι, είχα κολλήσει και μου άρεσε πάρα πολύ. Γενικά πάντα μου άρεσε περισσότερο η Μπαρσελόνα, για παράδειγμα όταν έπαιζε με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ούτε που μου πέρναγε από το μυαλό να είμαι με τη Ρεάλ. Δεν ξέρω γιατί, ίσως τα χρώματα, ίσως ο κόσμος, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ για να βρω κάποιον συγκεκριμένο λόγο».

– Τι θυμάσαι και τι θέλεις να ξεχάσεις από την διετία του στην Μπάρσα;

«Δεν θέλω να ξεχάσω κάτι, πέρασα καταπληκτικά. Η δουλειά μας ήταν να παίζουμε για τη Μπαρσελόνα, πάντα κάναμε σκληρή προπόνηση, γιατί έπρεπε πάντα να κερδίζουμε. Βγαίναμε έξω και γινόταν χαμός, ανεξαρτήτου αθλήματος. Η Βαρκελώνη και γενικά οι Ισπανοί είναι σαν εμάς τους Έλληνες. Σαν νοοτροπία και σαν λαός. Στη Σιένα, για παράδειγμα, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά.  Υπήρχε μεν πίεση, όμως το καταλαβαίνεις όταν πηγαίνεις σε έναν τέτοιο σύλλογο, αντιλαμβάνεσαι που έχεις έρθει. Όταν πας για παράδειγμα στο «Καμπ Νόου», στο «Παλάου Μπλαουγκράνα», στα γραφεία του συλλόγου. Δεν χρειάζεται να σου πει κάποιος ότι πρέπει να κερδίσεις, το καταλαβαίνεις από μόνος σου. Είτε παίζεις στη Μπαρσελόνα, είτε στη Ρεάλ, είτε στον Ολυμπιακό είτε στον Παναθηναϊκό. Όμως εκεί το καταλαβαίνεις περισσότερο γιατί είναι ένας σύλλογος που καλύπτει όλα τα αθλήματα. Είσαι μέλος του συλλόγου».

– Ποια η γνώμη σου για τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο; Πως είναι να παίζεις στο «Παλάου Μπλαουγκράνα»;

«Εκπληκτικός. Είναι από τους αγαπημένους μου. Όχι τόσο σαν παίκτης, δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι για το μπάσκετ που παίζει, είναι απίστευτος, το ξέρουμε, αλλά κυρίως σαν άνθρωπος. Είναι καταπληκτικός σαν παιδί, παρά τα όσα ακούγονται για αυτόν. Τον ήξερα και από τις μικρές Εθνικές, όπου είχαμε βρεθεί αντίπαλοι πολλές φορές, αλλά όταν τον γνώρισα από κοντά το κατάλαβα καλύτερα. Το μπάσκετ και οι συνθήκες στην Ισπανία είναι πολύ διαφορετικές απ’ ότι στην Ελλάδα. Φυσικά δεν υπάρχει στα γήπεδα ποδοσφαίρου ο όρος «καμίνι» όπως εδώ, θα υπάρξουν κάποια συνθήματα, όμως τίποτα παραπάνω. Στο γήπεδο του μπάσκετ και γενικά στα κλειστά γήπεδα είναι αλλιώς, γιατί υπάρχει άλλη ακουστική και ο όποιος θόρυβος ακούγεται πολύ περισσότερο. Είναι όμως υπέροχο να παίζεις μπάσκετ εκεί γιατί ασχολείσαι μόνο με αυτό. Δεν έχεις στο μυαλό σου αν θα σου πετάξει κάποιος από την κερκίδα κάποιο αντικείμενο. Για παράδειγμα, παίζαμε τελικό για το πρωτάθλημα με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη, έγινα κάποια στιγμή αλλαγή, κάθομαι στον πάγκο στην καρέκλα και εκεί δίπλα ήταν ένας οπαδός της Ρεάλ και πιάσαμε την κουβέντα. Στην αρχή με ρώτησε γιατί γελάω και του απάντησα πως αν ήμασταν στην Ελλάδα τώρα και παίζαμε Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, θα ήμουν νεκρός. Και καθόμασταν δίπλα-δίπλα».

-Κάποια ανέκδοτη ιστορία με τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο που να σου έχει μείνει;

«Μια φορά τον είχαμε αφήσει στο ξενοδοχείο. Ήμασταν έτοιμοι να πάμε να παίξουμε παιχνίδι, κατεβήκαμε κάτω και περιμέναμε όλοι τον Ναβάρο, τον οποίο τον είχε πάρει ο ύπνος. Παίζαμε στη Φουενλαμπράδα και τελικά φύγαμε δεν τον περιμέναμε, πήρε ταξί και ήρθε».

-Ποια η γνώμη σου για τον Τσάβι Πασκουάλ; Πρέπει να αποχωρήσει από τη Μπάρσα, όπως πολλοί υποστηρίζουν;

«Νομίζω πως όλοι κρίνονται από το αποτέλεσμα. Ίσως να πρέπει να αποχωρήσει, όμως δεν ξέρω. Η Μπαρσελόνα πάντα πρέπει να κερδίζει, πάντα πρέπει να πηγαίνει στο Final 4, να παίρνει το πρωτάθλημα, αλλά ο Πασκουάλ έχει πάρει Ευρωλίγκα, πρωταθλήματα, έχει παίξει ωραίο μπάσκετ, ίσως να έχει κλείσει ο κύκλος του, όμως θεωρώ πως είναι δύσκολο να φύγει. Είναι σαφώς πετυχημένη η πορεία του όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα. Νομίζω πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συνηγορούν πως δεν θα πρεπε και δεν θα φύγει από τη Μπάρσα. Είναι δύσκολο να φύγει. Είναι πολύ καλός προπονητής, έχει πολύ καλές ιδέες. Τον έζησα από κοντά, μιας και ήταν βοηθός του Ντούσκο Ιβάνοβιτς τότε και μπορώ να πω ότι είναι καταπληκτικός προπονητής. Παίζει σε ένα πρωτάθλημα στην Ισπανία που είναι πολύ δύσκολο, στην Ευρωλίγκα, τα παιχνίδια είναι πάρα πολλά, τα ταξίδια περισσότερα, γενικά στο εξωτερικό είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Είναι βέβαια και θέμα συγκυριών, αλλά δεν είναι εύκολο να κερδίζεις συνέχεια. Αν φέτος παίξει τελικούς με τη Ρεάλ για παράδειγμα και το πάρει, θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να φύγει. Η στήριξη είναι κάτι που υπάρχει στο εξωτερικό και πρέπει να υπάρχει. Δεν διώχνουν εύκολα κάποιον προπονητή. Η πίεση είναι τεράστια σε ένα σύλλογο όπως η Μπαρσελόνα, καλείσαι να διαχειριστείς καταστάσεις που μπορεί να μην είναι και τόσο ευχάριστες, όσο το δυνατόν γρηγορότερα για το καλό της ομάδας».

-Ποια η άποψή σου για το φετινό ρόστερ της Μπάρσα; Υπάρχουν κάποιες αλλαγές που θα έκανες;

«Αυτό είναι άδικο γιατί έχει να κάνει με τη φιλοσοφία του προπονητή. Κάθε προπονητής παίρνει παίκτες αναλόγως με το τι έχει στο μυαλό του. Ο Πασκουάλ, για παράδειγμα, θέλει να παίζει γρήγορο μπάσκετ και γι’αυτό έχει πάρει τους παίκτες που έχει πάρει. Κάποιος άλλος που έχει κάτι άλλο στο μυαλό του παίρνει άλλους παίκτες. Έχει να κάνει καθαρά με τη φιλοσοφία του καθενός. Δεν μπορώ να πω εγώ ποιον θα έπαιρνα ή ποιον θα άλλαζα γιατί μπορεί να έχω κάτι διαφορετικό στο κεφάλι μου, να βλέπω το μπάσκετ αλλιώς».

– Τι σκέφτηκες την στιγμή που σήκωνες το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Βελιγράδι; Μετάνιωσες για κάτι που δεν έκανες στην καριέρα σου; Ποια είναι τα σχέδιά σου για την επόμενη μέρα; Θα γίνεις προπονητής;

«Να μην μου πέσει το κύπελλο (γέλια). Είναι πολύ βαρύ το κύπελλο, νόμιζα πως θα μου έρθει στο κεφάλι. Πέρα από την πλάκα, δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω με λόγια, ήταν καταπληκτικό αυτό που ένιωθα. Δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Μετάνιωσα που δεν δήλωσα στο ντραφτ του ΝΒΑ. Τίποτα άλλο. Έχω πάρει το δίπλωμα του προπονητή εδώ και 1,5 χρόνο. Θέλω να κάνω καριέρα ως προπονητής».

– Αν μπορούσες να φτιάξεις μια ιδανική πεντάδα με εσένα και τέσσερις συμπαίκτες σου απ’ όλη την καριέρα σου, ποιοι θα την αποτελούσαν;

«Νομίζω πως είναι άδικη η ερώτηση, γιατί θα αφήσω πολλούς εκτός. Πχ. να πω Διαμαντίδης και να μην πω Παπαλουκάς, δε γίνεται. Θεωρώ πως οι καλύτεροι για παράδειγμα είναι ο Διαμαντίδης με τον Παπαλουκά και τον Σπανούλη. Και το λέω γιατί έχουμε παίξει μαζί, όχι επειδή τους έβλεπα απλά. Αν θα έπρεπε να επιλέξω, σίγουρα θα ήταν αυτοί οι τρεις, μαζί με τον Ναβάρο, τον Θόρτον, τον Βάντερπουλ, τον Σοφοκλή, όμως υπάρχουν πολλοί ακόμα που θα μπορούσα να διαλέξω κι έτσι είναι κάπως άδικο. Αδικώ πολλούς αυτή τη στιγμή».

-Παρακολουθείς την ομάδα ποδοσφαίρου της Μπάρσα τα τελευταία χρόνια;

«Ναι, φυσικά. Θεωρώ πως ήταν λάθος που έφυγε ο Γκουαρδιόλα από την ομάδα. Αν ήθελε ο ίδιος να φύγει, αλλάζει, όμως όλη η φιλοσοφία πιστεύω πως χάλασε. Μπορεί τώρα να έχεις τον Μέσι, τον Σουάρες, τον Νεϊμάρ, όμως δεν χαίρεσαι να τους βλέπεις να παίζουν όπως τότε. Βέβαια, δεν είναι μόνο ο προπονητής, αλλά και το γεγονός πως σταμάτησαν αρκετοί παίκτες όπως ο Τσάβι ή ο Πουγιόλ, όμως κυρίως ο Τσάβι. Η τριάδα Τσάβι, Ινιέστα, Μέσι ήταν κορυφαία. Και το επιβεβαιώνω γιατί το έβλεπα από κοντά. Και τώρα έχει πολύ καλούς παίκτες, όμως, προσωπικά, αυτό που βλέπω να παίζει η Μπαρσελόνα δε μου αρέσει. Έχω δει Ροναλντίνιο και Μέσι τότε και δεν έχει καμία σχέση η τότε ομάδα με την τωρινή. Άλλη νοοτροπία τότε, άλλη τώρα. Η Μπαρσελόνα σίγουρα δεν μπορεί να κερδίζει συνέχεια κάποια στιγμή θα χάσει κι αυτή, έτσι δε θεωρώ πως ο λόγος που άλλαξε το παιχνίδι της είναι επειδή το έμαθαν οι αντίπαλοι, αλλά γιατί υπήρχε διαφορετική φιλοσοφία. Πανηγύρισα το Τσάμπιονς Λιγκ του 2006, όμως θεωρώ πως άδικα πήγε στον τελικό, γιατί είχαν σφάξει την Τσέλσι στην Αγγλία. Θεωρώ, επίσης, πως ένας προπονητής που θα μπορούσε να πάει σε άλλο επίπεδο τη Μπαρσελόνα είναι ο Μουρίνιο, είμαι μεγάλος υποστηρικτής του, μου αρέσει πάρα πολύ. Ταιριάζει στη φιλοσοφία της Μπαρσελόνα, έχει άποψη και θεωρώ πως η Μπαρσελόνα στον πάγκο της πρέπει να έχει κάποια προσωπικότητα, όχι πως δεν έχει, αλλά κάποιον με μια συγκεκριμένη προσωπικότητα όπως του Μουρίνιο. Δεν θα αλλοίωνε τη φιλοσοφία της Μπάρσα, απλώς θα προσαρμοζόταν στις συνθήκες της. Αυτό που έκανε η Μπάρσα με την κατοχή και τις πολλές πάσες δε βγαίνει πλέον, δεν είναι όπως παλιά και σίγουρα σε αυτό παίζει μεγάλο ρόλο η απουσία του Τσάβι».

-Μέσι ή Κριστιάνο;

«Δεν έχουν σχέση οι δυο παίκτες. Παίζουν σε άλλη θέση και είναι διαφορετικοί παίκτες. Ο Κριστιάνο είναι τρομερός σαν αθλητής, όλα αυτά που κάνει, είναι μια μηχανή. Είναι αθλητικός, τρέχει και πηδάει απίστευτα, τη στιγμή που ο Μέσι κολλάει τη μπάλα στα πόδια του και πηγαίνει. Ποδοσφαιρικά, ναι, ο Μέσι είναι ανώτερος, νομίζω είναι ο καλύτερος όλων, ακόμα κι από τον Μαραντόνα. Νομίζω πως ο Μέσι είναι ο καλύτερος όλων των εποχών. Φυσικά δεν έχουμε τις ίδιες εικόνες και οι εποχές ήταν διαφορετικές τότε, όμως θεωρώ πως ο Μέσι είναι ανώτερος.»

13140879_10209334777395904_508843608_n 13152653_10209334769995719_557223591_n 13162224_10209334777835915_1204487972_n 13162248_10209334772755788_716372555_n 13219541_10209334777675911_1398503072_n 13219860_10209334777635910_1643775110_n

3 Σχόλια

  1. ΚάνωΠαπάδες

    ‘Ολα καλά βρε Μιχάλη. Αυτό με τον Μουρίνιο πως σου ήρθε ;;;

  2. Γιώργος Ξύστρης

    Μπράβο ρε μάγκες για μια ακόμη φορά

  3. Άγγελος Τσάτσης

    Τρομερή κίνηση από πλευρά σας παιδιά. Τεράστιος παίκτης και χαρακτήρας ο Μιχάλης Κακιούζης και με μεγάλη προσφορά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>