«

»

Πότε θα ζητήσετε συγνώμη;

Άρθρο του Γιάννη Κελλή

Messi

Προσωπολάτρης δεν ήμουν, ούτε θα γίνω ποτέ, αλλά έχω μάθει να αγαπώ και να σέβομαι τις αξίες και τα σωστά πρότυπα. Έχω πει χιλιάδες φορές ότι το ποδόσφαιρο το αγάπησα από τον Ντιέγκο Μαραντόνα, όπως έγινα Μπαρσελόνα από το 1982 για τον ίδιο λόγο.

Πάντα έβαζα την Αργεντινή, αλλά και την Μπάρσα, πάνω από πρόσωπα και πάντα προσπαθούσα να τους κρίνω από την προσφορά τους. Κριτική σωστή και τέλεια δεν υπάρχει. Όλα είναι υποκειμενικά και καθαρά προσωπικές απόψεις, που ή συμφωνεί η διαφωνεί αυτός που σε διαβάζει ή σε ακούει.

Η ισοπέδωση των πάντων και η εξευτελιστική κριτική με χυδαίους χαρακτηρισμούς, είναι αυτό που με θλίβει και με εξοργίζει. Ωραίος ο χαβαλές, αλλά υπάρχει και ένα όριο και μια απόσταση, από το χιούμορ μέχρι τις εμετικές κριτικές και κυρίως από αθλητικά site που πανηγυρίζουν προκλητικά με την απώλεια της Αργεντινής και κράζουν σαν πρεζόνια άρρωστα και ασελγούν στα…δάκρυα του Μέσι και για έναν ακόμη χαμένο τελικό.

Ειλικρινά νιώθεις αηδία και σου έρχεται εμετός τι μπορούν να γράψουν τα άρρωστα μυαλά τους. Τελικά, ας μου πει κάποιος, ποιοι είναι οι ….άρρωστοι οπαδοί και χούλιγκαν; Αυτοί που έχουν ένα κοινό και τους ακολουθεί – διαβάζει; Η αυτοί που αγαπάνε αγνά και πάνε στο γήπεδο, απλά να φωνάξουν – χαρούν – δακρύσουν για την ομάδα που λατρεύουν;

Ο Μέσι, ο Μαραντόνα, ο Πελέ, ο Κριστιάνο κλπ. κρίνονται στο γήπεδο και αν θέλετε μερικές φορές και για αυτά που προσφέρουν και εκτός αγωνιστικών χώρων. Εσείς που γράφετε στα ΜΜΕ και αντί για κοινωνικό λειτούργημα, κάνετε σαν ύαινες και τρώτε σάρκες θα απολογηθείτε ποτέ; Θα ζητήσετε μια συγνώμη;  Ή θα συνεχίσετε να κάνετε λάθος επάγγελμα;

Σίγουρα δεν είναι όλοι έτσι, ούτε τους βάζω στο ίδιο τσουβάλι. Αλλά πείτε μου, η κοινωνία όπως έχει καταντήσει δεν έχουν βάλει κατά πολύ και τα ΜΜΕ το χεράκι τους για να είναι σκατά;

Και στην τελική, από ποιον να ζητήσω ευθύνες; Από τον απλό εργάτη; Από τον μαθητή; Ή από αυτούς που κυβερνούν και από αυτούς που κατευθύνουν αυτούς που κυβερνούν και χρηματοδοτούνται για αυτό οι μεν και οι δεν;

Εδώ, πριν από λίγες ημέρες, πασίγνωστος δημοσιογράφος με δική του εφημερίδα που έχει Facebook και δηλωμένος οπαδός της Ρεάλ είχε το θάρρος ή το θράσος για αυτόν τον μεγαλοδημοσιογράφο να του κάνει σχόλιο χωρίς ύβρεις ένα 15χρονο παιδί και αυτός τον διέγραψε από φίλο στο Facebook. Τι να λέμε τώρα!

Όλοι έχουμε ευθύνη, αλλά τις περισσότερες, σίγουρα όχι ο φίλαθλος κόσμος! Όσο για τον Μέσι, ήταν είναι και θα είναι ότι καλύτερο έχει βγει εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων και ότι να λένε κάποιοι, απλά διαφωνούν από φόβο και από ζήλεια!!!! Να είστε σίγουροι για αυτό!

2 Σχόλια

  1. HarrisN Barca

    Πολύ εύστοχα τα περιγράφετε για άλλη μια φορά, κ.Γιάννη Κελλή.
    Κάθε άνθρωπος, κάθε φίλαθλος είναι ξεχωριστός, αλλά αδρά έχουμε τις εξής δυο κατηγορίες:
    – Αυτούς που βλέπουν ποδόσφαιρο για τη χαρά του αθλήματος και τις άπειρες συγκινήσεις που προσφέρει!
    Αυτούς που αγαπούν την ομάδα τους, χαίρονται με τις επιτυχίες της, αλλά ταυτόχρονα εκτιμούν και σέβονται και οτιδήποτε όμορφο προέρχεται από τις άλλες ομάδες, χωρίς να το φθονούν. Εδώ βρίσκεται, πιστεύω, η πλειοψηφία των φίλων της Barca!..
    – Αυτούς που βλέπουν ποδόσφαιρο απλά και μόνο για τη νίκη και τις «κούπες», που βγάζουν σε αυτό όλα τα κόμπλεξ, τα απωθημένα και τα άγχη της ζωής τους. Αυτούς που χτυπούν το στήθος και ωρύονται σαν γορίλες όταν νικούν, και που φυσικά δεν έχουν μάθει ποτέ να χάνουν… Που είναι πάντα αυτοί οι «καλύτεροι», ενώ όλοι οι άλλοι να πάνε να ….. (Εδώ, κατά «σατανική» σύμπτωση, βρίσκουμε οπαδούς που έχουν σαν ίνδαλμα κάποιον CR7…)
    Οι φυλλάδες στις οποίες αναφέρεστε κ.Κελλή απευθύνονται καθαρά στη 2η κατηγορία, είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν τους, είναι με λίγα λόγια σκ@τά απ’ τα σκ@τά τους… Παντελώς ανάξιες λόγου και θα πρέπει κι εμείς κάποια στιγμή να πάψουμε να ασχολούμαστε, αφού ούτε την περιφρόνησή μας δεν αξίζουν…
    Αφήνουμε λοιπόν τους haters να βράζουν στο ζουμί του φθόνου αυτού που δε μπορούν να αγγίξουν: της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής ιδιοφυΐα που πάτησε στον πλανήτη, που έχει χαρίσει άπειρες στιγμές μαγείας και έμπνευσης, και που ναι, δικαιούται να έχει μια ανθρώπινη στιγμή που θα κλάψει και θα ξεσπάσει, γιατί αν και μοιάζει υπερφυσικός, είναι άνθρωπος!..
    Δεν περιμέναμε δα και να το σεβαστούν αυτοί που αγνοούν το τι σημαίνει ανθρωπιά…
    Κι όσο για μας τους φίλους της Barca, απλά νιώθουμε ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ που αυτή η ιδιοφυΐα, αυτός ο ασύλληπτος παίκτης ανήκει στην ομάδα μας, είναι σάρκα από τη σάρκα της και θα παίζει για μας μέχρι να σταματήσει, σε πολλά χρόνια από τώρα, ελπίζουμε…
    Και που πάνω απ’ όλα νιώθουμε τη ΧΑΡΑ αυτού που δημιουργεί, που φιλοτεχνεί πάνω στο χορτάρι, μια χαρά που δε συγκρίνεται σε τίποτα με το νοσηρό πάθος για νίκη που αυτοί πρεσβεύουν…
    BARCA: Mes que un club!.. LEO MESSI: Mes que un jugador!…

  2. Γιάννης Κελλής

    Συμφωνώ απόλυτα φίλε μου!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>