Ο Αρχηγός των Αρχηγών

arxhgos

Πριν από 17 χρόνια στις 2 Οκτωβρίου ο Κάρλες Πουγιόλ , ο μεγαλύτερος κατά γενική ομολογία αρχηγός που έχει περάσει από την Μπαρσελόνα ,κάνει το ντεμπούτο του στην εκτός έδρας αναμέτρηση των Μπλαουγκράνα με την Βαγιαδολίδ περνώντας στο 55ο λεπτό ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο, στη θέση του Σιμάο.

Σχεδόν 20 χρόνια μετά ο «Ταρζάν» έχει πια αποσυρθεί έχοντας κερδίσει εκτός από σπουδαία τρόπαια την εκτίμηση και τον σεβασμό όσων ασχολούνται με το ποδόσφαιρο.Το κενό που άφησε στην άμυνα των Καταλανών δυσαναπλήρωτο όπως και η ηγετική του φυσιογνωμία που εξέφραζε στον μέγιστο βαθμό ,στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και όχι μόνο, την φιλοσοφία που διέπει την ομάδα της Καταλονίας.

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Νέα Κρήτη» την ημέρα που ο Πουγιόλ αποφάσισε να δώσει τέλος στην ένδοξη καριέρα του.

» Όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν… Ο Κάρλες Πουγιόλ ο εμβληματικός αρχηγός της Μπαρσελόνα, στη σημερινή συνέντευξη τύπου ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους αγωνιστικούς χώρους, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους .

Γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1978 στην Λα Πόμπλα Ντε Σεγούρ της Καταλονίας , ο Κάρλες Πουγιόλ όντας προϊόν της Μασία, των περίφημων ακαδημιών των «μπλαουγκράνα» ,έμελλε να γίνει ο μεγαλύτερος αρχηγός στην ιστορία της ομάδας ,τόσο για τις ικανότητες του στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου αλλά κυρίως για τον αδιαμφισβήτητα εξαιρετικό χαρακτήρα του .Πάθος ,αυταπάρνηση, τιμιότητα ,σεβασμός είναι μερικά από τα στοιχεία που τον κάνουν παράδειγμα για κάθε αθλητή .Αποδεκτός και αγαπητός από συμπαίκτες και αντιπάλους ,έδειχνε σε κάθε του κίνηση την νοοτροπία που πρέπει να διακατέχει οποιονδήποτε υπηρετεί το δημοφιλέστερο άθλημα στον  πλανήτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απονομή του τροπαίου του Τσάμπιονς Λιγκ το 2011 στο «Γουέμπλεϊ», όταν και παρέδωσε αν και αρχηγός ,το κύπελλο στον συμπαίκτη του Ερίκ Αμπιντάλ θέλοντας έτσι, να τον επιβραβεύσει για την μάχη ζωής που έδωσε απέναντι στον καρκίνο. Ήταν αυτός που όταν οι συμπαίκτες του πανηγύριζαν επιδεικτικά μπροστά στο κοινό της ομάδας που τους υποδέχονταν,έτρεξε να τους  «μαλώσει»  και να τους επαναφέρει σε τάξη ,μιας και τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν έχουν χώρο στο ποδόσφαιρο και δεν ταιριάζουν στα ήθη που πρεσβεύει  η ομάδα του. Ήταν αυτός που πήρε απ τα χέρια του Pique τον αναπτήρα που είχε εξφενδονιστεί απ τις εξέδρες του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» ,παρακινώντας τον να ασχολείται με το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι και όχι με διαμαρτυρίες .

Αγωνίστηκε σε παραπάνω από 500 αγώνες  με την φανέλα της  Μπαρσελόνα κατακτώντας 18 τίτλους, ανάμεσά στους οποίους 5 πρωταθλήματα Ισπανίας και 3 Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ παράλληλα είχε περισσότερες από 100 εμφανίσεις με την εθνική Ισπανίας με την οποία κατάκτησε το Euro 2008 και το Μουντιάλ του 2010. Δικαίως στον Πάνθεον της ιστορίας μαζί με άλλους αρχηγούς που συνέδεσαν το όνομα τους με την ιστορία ενός συλλόγου ,όπως οι Μαλντίνι της Μίλαν, Τότι της Ρόμα και Τζέραρντ της Λίβερπουλ.

Κατά τη γνώμη μου, χωρίς να μπορώ να κρύψω την αδυναμία μου στον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή και ίνδαλμα τον παιδικών μου χρόνων ο «Τιμπουρόν», όπως είναι το παρατσούκλι  του, είναι ο Αρχηγός των Αρχηγών. Το ποδόσφαιρο από σήμερα είναι φτωχότερο, αφού το κενό που αφήνει πίσω του δυσαναπλήρωτο. «Πώς θα ήθελα να με θυμούνται; Ως κάποιον που έκανε τα πάντα για την Μπάρσα και για το ποδόσφαιρο.»

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.