Πουγιόλ, το πρώτο αίμα

Αφιέρωμα του Θανάση Κρεκούκια και του Sport24.gr στον εμβληματικό αρχηγό της Μπάρσα, ο οποίος έκανε ντεμπούτο ως «Μπλαουγκράνα» σαν σήμερα (02/10), πριν από 18 χρόνια

Ο Κάρλες Πουγιόλ, στις 2/10/1999 έκανε ντεμπούτο με τη φανέλα της Μπαρσελόνα, την οποία τίμησε για τα επόμενα 15 χρόνια και το Sport24.gr θυμάται το ξεκίνημα της μεγάλης καριέρας του. Από την Λα Πόμπλα ντε Σεγούρ μέχρι την πρώτη ομάδα της Μπαρσελόνα (pics & videos)

Στην ιστορία του καταλανικού συλλόγου υπήρξαν πολλοί αρχηγοί, όμως ο Πούγι είναι αυτός που φόρεσε το περιβραχιόνιο με τη σενιέρα νιώθοντας τη μεγαλύτερη υπερηφάνεια από όλους τους υπόλοιπους. Είναι αυτός που έδωσε και την ψυχή του ακόμα, που ίδρωσε όσο κανείς άλλος τη φανέλα, που χρειάστηκε να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό για να κερδίσει μια θέση στην ομάδα.

Η σιδερένια θέλησή του, η απίστευτη φυσική του δύναμη και η αγάπη του για τη Μπαρσελόνα, συνέθεσαν ένα εκρηκτικό μείγμα που πρωταγωνίστησε την τελευταία δεκαπενταετία μέσα στα γήπεδα όλου του κόσμου. Πώς, όμως, έφτασε στους «Μπλαουγκράνα» ο Κάρλες; Πώς και από πού άρχισε το ποδόσφαιρο και ποια ήταν η πορεία του από την ανωνυμία προς τη δόξα; Με αφορμή τα σημερινά 37α του γενέθλια, θα θυμηθούμε το ξεκίνημα της μεγάλης καριέρας του «Ταρζάν».

Σε αντίθεση με τους περισσότερους συμπαίκτες του, ο Πουγιόλ δεν ξεκίνησε τη μπάλα από μικρός. Πρωτοφόρεσε ποδοσφαιρικά παπούτσια σε ηλικία 14 ετών, με αφορμή την δημιουργία μιας μικτής ομάδας U14 από την Pallars Jussá, το ευρύτερο δημοτικό διαμέρισμα μέσα στο οποίο ανήκε το χωριό του, η La Pobla de Segur.

Μέχρι τότε, η μοναδική του επαφή ήταν στο ποδόσφαιρο σάλας, σε μια αίθουσα που βρισκόταν σχεδόν απέναντι από το πατρικό του. Ο Κάρλες άρχισε να παίζει πρώτα στο σχολείο και κατόπιν στην τοπική ομάδα. Επειδή η Λα Πόμπλα δεν διέθετε ακαδημίες, ο Πουγιόλ ξεκίνησε να προπονείται τακτικά με την πρώτη ομάδα, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και οι περισσότεροι παίκτες της κόντευαν τα τριάντα.

Ο Κάρλες σε ένα από τα πρώτα του παιχνίδια στο χωμάτινο γήπεδο της Λα Πόμπλα ντε Σεγούρ (1993)

Έκανε ντεμπούτο με τους μεγάλους έναν χρόνο αργότερα, ενώ λίγο μετά δημιουργήθηκε μια ομάδα Νέων, στην οποία ο Πούγι άρχισε να ξεχωρίζει, αγωνιζόμενος στη θέση του σέντερ φορ.

Στην πρώτη του σεζόν πέτυχε τριάντα γκολ, ενώ στο μισό της δεύτερης είχε ήδη φτάσει τα 25, ανάμεσά στα οποία και ένα με απευθείας εκτέλεση κόρνερ! Ήταν τόσο καλός που τα «κατορθώματά» του έγιναν πολύ γρήγορα γνωστά στον Οριόλ Τορτ, τον υπεύθυνο της Μασία, ο οποίος πήγε στην Λα Πόμπλα για να δει από κοντά τον νεαρό επιθετικό.

Εκείνη τη μέρα, ο αγχωμένος Πουγιόλ, γνωρίζοντας ότι ο ίδιος ο Τορτ θα τον παρακολουθούσε από την κερκίδα, έπαιξε ένα από τα χειρότερα πρώτα του ημίχρονα. Στο δεύτερο βελτιώθηκε αρκετά, πετυχαίνοντας μάλιστα και το νικητήριο γκολ, όμως στο τέλος του αγώνα ενημερώθηκε ότι ο άνθρωπος της Μασία είχε φύγει από το γήπεδο μόλις ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος.

Μαζί με τον αδερφό του, Putxi. Το αντίτιμο της μεταγραφής του στη Μπαρσελόνα, ήταν ένα φιλικό της ομάδας των Νέων με την τοπική Λα Πόμπλα (1995)

Ο Κάρλες συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει μια μεγάλη ευκαιρία. Συνέχισε να αγωνίζεται στην Λα Πόμπλα με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα δοκιμαζόταν από τη Σαραγόσα, αλλά τελικά του χαμογέλασε η τύχη. Ο Ραμόν Σόστρες, ένας δικηγόρος με έδρα τη Βαρκελώνη, πήγαινε τα Σαββατοκύριακα στο χωριό του Πουγιόλ, όπου είχε ένα εξοχικό σπίτι.

Ο Σόστρες τον είδε σε ένα παιχνίδι και αμέσως κινητοποίησε τις γνωριμίες του, πετυχαίνοντας τελικά να πείσει τους υπεύθυνους της Μασία να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στον νεαρό από την Λα Πόμπλα. Έτσι λοιπόν, ο Κάρλες, μαζί με τον αδερφό του, Πούτσι, πήγε στη Βαρκελώνη για μια ακόμη δοκιμή. Και οι δυο ήταν μεγάλοι σε ηλικία για τα δεδομένα της ακαδημίας των «Μπλαουγκράνα», ο Carles 17 και ο Putxi 19. Στο Mini Estadi εκείνη τη μέρα βρίσκονταν ο Τζουάν Μαρτίνεθ Βιλασέκα και ο «Ταλίν» Αλεσάνκο.

Στο φιλικό με την ομάδα των Νέων της Μπαρσελόνα, ο Κάρλες αγωνίστηκε από ένα ημίχρονο με κάθε ομάδα. Εδώ, τον βλέπουμε με τη φανέλα της Λα Πόμπλα (18), ενώ αριστερά είναι ο αδερφός του, Putxi (1995)

Στο γηπεδάκι του 3Χ3 με τον τεχνητό χλοοτάπητα, έφτιαξαν ένα διπλό με παίκτες από την ομάδα των Νέων. Ο Κάρλες έπαιξε στο κέντρο από τα δεξιά, ενώ ο Πούτσι σέντερ φορ.

«Από σωματικής άποψης, ο Κάρλες είναι πολύ δυνατός, με μια σωματική κατασκευή και αντοχή πραγματικά εντυπωσιακή, χωρίς να είναι ούτε ψηλός, ούτε κοντός. Είναι ικανός να οργώσει όλη τη δεξιά πλευρά μόνος του. Τεχνικά βρίσκεται στο μίνιμουμ αποδεκτό επίπεδο. Πάνω απ’ όλα ξεχωρίζει η τρελή του διάθεση να πετύχει», ήταν η πρώτη αναφορά του Τζουάν Μαρτίνεθ, ο οποίος αποφάσισε να τον κρατήσει δυο εβδομάδες κοντά του, γιατί πίστευε ότι ο νεαρός πρόσφερε κάτι διαφορετικό στην ομάδα του, πως η παρουσία του μπορούσε να βελτιώσει αυτό που ήδη υπήρχε. Ο Πούτσι απορρίφθηκε λόγω ηλικίας. Στις επόμενες 15 μέρες έγινε προφανές, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο Πουγιόλ ήταν φτιαγμένος από ξεχωριστό «μέταλλο».

Το πρώτο δελτίο του Πουγιόλ στη Μπαρσελόνα (1995/96)

Ήταν διατεθειμένος να βελτιωθεί τεχνικά. Ξεχείλιζε από φιλοδοξία. Βρισκόταν πίσω σε σχέση με τους άλλους παίκτες της Μασία, όμως συμπλήρωνε αυτό το κενό με τα σωματικά του προσόντα. Την ημέρα του Σαν Τζουάν, στις 21 Ιουνίου του 1995, η Μπαρσελόνα έπαιξε ένα φιλικό στο Σαγιέν (πόλη στην επαρχία της Βαρκελώνης) και αμέσως μετά τη λήξη του ματς, οι άνθρωποι των «Μπλαουγκράνα» του ανακοίνωσαν ότι θα τον κρατούσαν στην ομάδα.

Η δοκιμή του είχε κρατήσει έναν ολόκληρο μήνα, η μεγαλύτερη σε διάρκεια σε όλη την ιστορία της Μασία. Στις 22 Ιουνίου, ο Πούγι πήγε στα γραφεία της Μπάρτσα για να υπογράψει το πρώτο του συμβόλαιο.

Ήταν παρόντες πολλοί δημοσιογράφοι, επειδή εκείνη τη μέρα θα παρουσιαζόταν επίσημα ο Βόσνιος επιθετικός, Μέχο Κόδρο, προερχόμενος από τη Ρεάλ Σοθιεδάδ. Μετά τον Κόδρο, ήρθε η σειρά του Κάρλες να βάλει την υπογραφή του και να ξεκινήσει επίσημα ένα υπέροχο ποδοσφαιρικό παραμύθι που κράτησε σχεδόν είκοσι χρόνια.

Μαζί με τον Τσάβι στη Μασία (1995)

Στο συμβόλαιο υπήρχε μια ρήτρα από την CF La Pobla de Segur, σύμφωνα με την οποία, η Μπαρτσελόνα θα έπρεπε να δώσει ένα ποσό στην πρώτη ομάδα του Πούγι, στην περίπτωση που αυτός συμπλήρωνε δέκα επίσημα παιχνίδια με την πρώτη ομάδα των «Μπλαουγκράνα».

Τελικά ο Ταρζάν σταμάτησε λίγο πριν τα εξακόσια. Στην Μασία ο Κάρλες προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα – τον βοήθησε σαφώς η ηλικία του – και απολάμβανε κάθε στιγμή μην ξεχνώντας ποτέ τα λόγια του πατέρα του, όταν τον αποχαιρέτησε στο χωριό: «Αν επιστρέψεις, να είναι επειδή δεν κάνεις, όχι επειδή δεν προσπάθησες».

Το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Μπαρσελόνα δεν θα μπορούσε να είναι πιο επιτυχημένο. Σε ένα παιχνίδι στο «Μίνι» με αντίπαλο την Barca B, ο Πούγι (με την ομάδα των Νέων) σκόραρε πετυχαίνοντας ένα εντυπωσιακό γκολ, με αποτέλεσμα να εισπράξει τα συγχαρητήρια του προπονητή του, Τζουάν Μαρτίνεθ Βιλασέκα.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα στη Μασία. Αριστερά ο μικρός Ινιέστα, αριστερά από τον Ρόμπσον ο Ρέινα και πίσω δεξιά διακρίνεται ο Πουγιόλ (1996)

Η πρώτη σεζόν του Κάρλες ήταν γεμάτη επιτυχίες, ολοκληρώθηκε δε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι Νέοι αντιμετώπιζαν στον τελικό του Κυπέλλου τη Ρεάλ Μαδρίτης, σε ένα ματς που θα διεξαγόταν στη Σαραγόσα. Επειδή η πόλη βρισκόταν αρκετά κοντά στην Λα Πόμπλα, οι συντοπίτες του Πούγι ναύλωσαν ένα πούλμαν και πήγαν στο γήπεδο για να στηρίξουν το αστέρι τους.

Και ο δικός τους δεν τους απογοήτευσε. Έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του, ανοίγοντας μάλιστα το σκορ. Η Μπάρσα κατέκτησε το τρόπαιο κερδίζοντας 4-2 και ο Κάρλες ανέβηκε σκαλοπάτι, πηγαίνοντας στην Barca B. Σε εκείνη τη δεύτερη χρονιά του στον σύλλογο, έφυγε από τη Μασία και νοίκιασε ένα σπίτι μαζί με άλλους συμπαίκτες του από την αγροικία.

Η πορεία της ομάδας, που τότε αγωνιζόταν στην Segunda B, εξελίχθηκε ιδανικά. Οι «Μπλαουγκράνα» τερμάτισαν πρώτοι και βρέθηκαν να διεκδικούν την άνοδο στην Segunda στα πλέι – οφ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης Β.

Με το Κύπελλο Ισπανίας Νέων. Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος που κέρδισε ο Πουγιόλ με την Μπαρσελόνα (1996)

Στο πρώτο ματς που διεξήχθη στο «Μίνι», η Μπαρσελόνα φιλοδώρησε με «manita» τους «Μερένγκες», ενώ ο Πουγιόλ, που άνοιξε το σκορ στο τελικό 5-0, έπαιξε με σπασμένο χέρι. Ο επαναληπτικός ήταν διαδικαστικός, αλλά και εκεί οι «Μπλαουγκράνα» κέρδισαν (0-2), με τον Λουίς Φαν Χάαλ να παρακολουθεί από την κερκίδα.

Μάλιστα, στο δεύτερο τέρμα των Καταλανών, που σημείωσε ο μετέπειτα «πράσινος» Λουίς Γκαρθία, σημειώθηκε επεισόδιο ανάμεσα στον Ολλανδό προπονητή και τον τότε πρόεδρο της Ρεάλ, Λορένθο Σανθ. Ο Φαν Χάαλ πανηγύρισε έξαλλα και ο Σανθ του είπε να «πάει να τσιρίξει στο σπίτι του»!

Ο Πουγιόλ, πάντως, πήρε τα συγχαρητήρια του Ολλανδού και μαζί μια συμβουλή που άλλαξε ολόκληρη την καριέρα του. «Πρέπει να γυρίσεις πίσω και να δοκιμάσεις να παίξεις στην άμυνα». Η δεύτερη σεζόν του Κάρλες στην Μπάρσα Β (1998/99) δεν ήταν ανάλογη της πρώτης.

Ο Πουγιόλ μαζί με συμπαίκτες του στη Μασία. Τέταρτος από αριστερά ο Τσάβι, όρθιος, πρώτος από δεξιά, ο Λουίς Γκαρθία (1997)

Η ομάδα δεν μπορούσε να σταυρώσει νίκη με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 20ή θέση και να υποβιβαστεί ξανά στην Segunda B. Εκείνο το καλοκαίρι ο Πούγι βρέθηκε με το ένα πόδι εκτός Μπαρσελόνα. Έκανε μεν την προετοιμασία με την Barca B στο Ελ Μοντανιά, όμως πλέον σκεφτόταν πολύ σοβαρά να πάει στη Μάλαγα, η οποία είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να τον αποκτήσει.

Ο προπονητής του, Τζουσέπ Μαρία Γκονθάλβο, τον είχε συμβουλεύσει να αποδεχτεί την πρόταση των «Γαύρων», από την άλλη του είχε πει ότι αν ήθελε, θα μπορούσε να συνεχίσει στην Μπάρσα Β. Στο ξεκίνημα εκείνης της αγωνιστικής περιόδου, η πρώτη ομάδα αντιμετώπισε συνεχόμενα και πολλαπλά προβλήματα τραυματισμών βασικών παικτών.

Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Μίχαελ Ράιζινγκερ. Ο πρώτος προπονητής του Πουγιόλ, Τζουάν Μαρτίνεθ Βιλασέκα, δεν το σκέφτηκε δυο φορές και είπε στον Φαν Χάαλ να δει τον νεαρό της Μπάρσα Β: «Τεχνικά είναι στο 6-7, αλλά αν χρειαστεί, μπορεί να παίξει ακόμα και με ένα πόδι».

Ο Πουγιόλ, με σπασμένο χέρι, πανηγυρίζει το πρώτο (δικό του) γκολ από τα πέντε που σημείωσε η Barca B επί της Καστίγια (Real Madrid B), στα πλέι οφ της ανόδου στην Segunda A (1998)

«Μα αυτός έχει φύγει από την ομάδα», του απάντησε ο Ολλανδός, που γνώριζε προσωπικά τον Κάρλες από το προηγούμενο καλοκαίρι, όταν τον είχε πάρει μαζί του στην καλοκαιρινή προετοιμασία στην Ολλανδία.

«Όχι, δεν έχει φύγει ακόμα», πρόσθεσε ο Μαρτίνεθ και ο Φαν Χάαλ του είπε ότι θα τον καλούσε την επόμενη μέρα. Αμέσως ο Μαρτίνεθ πήγε στο Mini Estadi και προειδοποίησε τον Πούγι: «Αύριο θα σου πουν να πας στην πρώτη ομάδα».

Ο ίδιος διηγείται: «Δεν θυμάμαι πώς αντέδρασε. Πολύ πιθανό να μην είπε τίποτα, τέτοια ήταν η έκπληξή του στο άκουσμα της είδησης». Πράγματι το άλλο πρωί, ο Ολλανδός φώναξε τον Πουγιόλ και έφτιαξε ένα διπλό ανάμεσα σε παίκτες της Α και της Β ομάδας, βάζοντας τον «Ταρζάν» να παίξει με την πρώτη ομάδα.

Δεν τα πήγε καθόλου άσχημα και ο Φαν Χάαλ αμέσως μετά του είπε: «Η επιλογή είναι δική σου. Αν θέλεις να φύγεις, φύγε. Αν μείνεις, θα είσαι μέλος της επιλογής μου». «Τί σημαίνει αυτό;» τον ρώτησε ο Πούγι. «Ότι θα προπονείσαι μαζί μου και θα παίζεις στην Μπάρσα Β μέχρι να σε χρειαστώ».

Ο Πουγιόλ ακούει τις οδηγίες του Φαν Χάαλ ενώ παράλληλα δέχεται τις ιατρικές περιποιήσεις. Όρθιος αριστερά, ο Ζοσέ Μουρίνιο (24/2/2000)

Ο Πουγιόλ δέχτηκε την πρόταση και έμεινε στην ομάδα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου του 1999, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, σε ένα ματς πρωταθλήματος το οποίο διεξήχθη στο «Nuevo Zorrilla» και στο οποίο η Μπαρσελόνα κέρδισε 2-0 την Βαγιαδολίδ.

Ήταν το 55′ της επανάληψης, όταν ο Κάρλες πέρασε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο, στη θέση του Σιμάο. Μια εβδομάδα μετά, ήρθε η σειρά για το «βάπτισμα του πυρός» και μέσα στο «Καμπ Νόου» και μάλιστα όχι σε οποιοδήποτε παιχνίδι, αλλά στο Clásico, με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης στο ισόπαλο 2-2.

Εκείνη τη σεζόν, ο Πουγιόλ έπαιξε τελικά σε 37 επίσημα ματς με την πρώτη ομάδα και στο τέλος της περιόδου πήρε το βραβείο του Don Balon, ως ο καλύτερος παίκτης «αποκάλυψη». Όλα είχαν πάρει τον δρόμο τους, σε ένα ταξίδι που διήρκεσε μια δεκαπενταετία.

Στα φιλικά της προετοιμασίας το καλοκαίρι του 2002, ο Φαν Χάαλ φόρεσε στον Πουγιόλ για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ο Κάρλες ήταν μόλις 24 ετών

Ο Κάρλες πέρασε τα δύσκολα χωρίς τίτλους χρόνια της επταετίας 1998-2005 και στη συνέχεια έζησε τη νέα εποχή με την έλευση του Ροναλντίνιο και τη «χρυσή» περίοδο με τον Πεπ Γουαρδιόλα.

Φόρεσε το 2002 για πρώτη φορά τη σενιέρα στο μπράτσο και καθοδήγησε τους συμπαίκτες του ως «φύλακας άγγελος» (όπως τον αποκάλεσε ο Ζεράρ Πικέ) τόσο μέσα στα αποδυτήρια, όσο και στον αγωνιστικό χώρο.

Η αγωνιστικότητά του από τη μία και το ήθος του από την άλλη, πρόσφεραν στους «Μπλαουγκράνα» αξέχαστες στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλες στο βιβλίο της ιστορίας του συλλόγου.

Η βραδιά που ο Φίγκο επέστρεψε στο «Καμπ Νόου» με τη φανέλα της Ρεάλ, αλλά εξαφανίστηκε από τον Πούγι μέσα στο γήπεδο, ο πανηγυρισμός στο γκολ του στο 2-6, όταν φίλησε τη σενιέρα με πάθος μέσα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», τα εξ αμάξης που έσυρε στους Τιάγκο και Άλβες όταν χόρεψαν στο κόρνερ του Βαγέκας με το σκορ στα ύψη, ο αναπτήρας που πήρε από τα χέρια του Πικέ και τον πέταξε έξω από το γήπεδο, μην επιτρέποντας στον συμπαίκτη του να τον δώσει στον διαιτητή.

Ο Πουγιόλ έτοιμος να δώσει το Κύπελλο του Πρωταθλήματος στους Τίτο Βιλανόβα και Ερίκ Αμπιντάλ για να το σηκώσουν ψηλά. Χειρονομίες που τιμούν πρώτα απ’ όλα τον ίδιο τον αρχηγό (2013)

Αλλά και η βαθιά ανθρώπινη πλευρά του, όταν έφτιαξε την πιο μαγική στιγμή του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ το 2011, δίνοντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον Αμπιντάλ και καλώντας τον να σηκώσει εκείνος το τρόπαιο στο «Γουέμπλεϊ», η φανέλα με τα λόγια στήριξης στον Μίκι Ροκέ, η κούπα του πρωταθλήματος που δόθηκε από τον ίδιο στους Τίτο και Ερίκ.

Ο Πουγιόλ άφησε το καλοκαίρι του 2014 την Μπάρσα, αφού πρώτα τής τα έδωσε όλα. Ξεπέρασε 37 τραυματισμούς στα 15 χρόνια που αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα, επιστρέφοντας τις περισσότερες φορές σε χρόνο ρεκόρ, όμως δεν θέλησε να ξεγελάσει κανέναν. Όταν ένιωσε ότι δεν μπορούσε άλλο, πήρε τη μεγάλη απόφαση.

Άφησε πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά μαζί και μια σπάνια παρακαταθήκη. Αυτήν του μεγάλου αρχηγού, του γεννημένου μαχητή, του ηγέτη και του νικητή.

Βίντεο: Το ντεμπούτο του Πουγιόλ (02.40 στο βίντεο) με την πρώτη ομάδα της Μπαρσελόνα στο γήπεδο της Βαγιαδολίδ (2/10/1999)

Βίντεο: Σε 18 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα, όλη η μαγεία του μεγάλου αρχηγού. Κάρλες Πουγιόλ σε ένα εντυπωσιακό βίντεο!

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.