Ο μάγος από το Rosario και οι ηλίθιες συγκρίσεις

Άρθρο του Νίκου Περπερίδη στους Balacticos και το Blaugrana.gr

Τα ΜΜΕ επιμένουν να βομβαρδίζουν τον κόσμο με ηλίθιες συγκρίσεις. O Messi έτσι, ο Maradona αλλιώς. Πολλοί αποφαίνονται ότι ο πρώτος είναι φλώρος γιατί δεν καβάλησε το άσπρο άλογο, δεν έγινε τακίμι με την Καμόρα, δεν είδε την δύσκολη πλευρά της ζωής, δεν έβγαλε τα αντίστοιχα γούστα με τον Diego, δεν τα πήρε όλα μόνος του. Δεν είναι «μάγκας». Σχεδόν τον έβγαλαν προϊόν εργαστηρίου.

Προφανώς όλοι αυτοί δεν έτυχε να μεγαλώνουν στο σπίτι τους ένα παιδί έχοντας την αγωνία της φυσιολογικής ορμονικής του ανάπτυξης. Δεν έχουν ιδέα τι είναι ραδιογραφία χεριού, δεν το έχουν δει να υποβάλλεται σε επώδυνα τεστ διέγερσης της αυξητικής ορμόνης, δεν έχουν κάνει μέρος της καθημερινότητας τους τα βαλιτσάκια με τις ενέσεις, δεν τους κοιτάει στα μάτια ρωτώντας τους αν και πότε θα ψηλώσει.

Δεν μπορούν να φανταστούν πόση δύναμη χρειάζεται ένας πιτσιρικάς για να χτυπάει μόνος του κάθε μέρα βελόνες στο κορμί του, όχι για να «φτιαχτεί», αλλά για να μπορέσει απλά να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.

Και όταν ένα τέτοιο παιδί, αποφάσισε να κατακτήσει τον κόσμο, με ταπεινότητα, χωρίς κορώνες, χωρίς να προκαλεί, βγήκαν όλοι οι επαναστάτες – φιλόσοφοι του πληκτρολογίου, των socials, της έντυπης δημοσιογραφίας για να τον κρίνουν ανάλογα με τα γούστα τους.

Γι’ αυτό και μόνο, ο Messi ίσως τελικά είναι ο καλύτερος όλων. Γιατί εκτός από τις προσωπικές του δυσκολίες, αντιμετώπιζε πάντα έναν στρατό αμφισβητιών, ειδικών και αδαών, κερδίζοντας τους πάντα και αποκλειστικά με τα κατορθώματα του ΕΝΤΟΣ αγωνιστικών χώρων, χωρίς να ανοίξει ποτέ το στόμα του.

Και είναι αλήθεια ότι δεν έχει την ευφράδεια λόγου και το πνεύμα που έχει – για παράδειγμα – ο Cantona, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει προσωπικότητα. Στην Ισπανία, οι οπαδοί των αντιπάλων ομάδων τον φωνάζουν (και) γι’ αυτό «καθυστερημένο».

Στην Αργεντινή του θυμίζουν τα κατορθώματα του Maradona το 1986. Του Maradona που βέβαια τότε είχε έναν Valdano μπροστά του και όχι τον μονίμως εξαφανισμένο Higuain. Του Maradona που όταν σκόραρε αντικανονικά το αποκάλεσαν «το χέρι του θεού» σχεδόν δηλαδή «θέλημα θεού». Αν έκανε κάτι αντίστοιχο σήμερα ο Messi, θα ήταν δακτυλοδεικτούμενος.

Η απώλεια του Copa America τα ξημερώματα της 27ης Ιουνίου 2016, ήταν μια χρυσή ευκαιρία για τους αμφισβητίες να ξεσπαθώσουν. Είναι οι ίδιοι που θα υποβάθμιζαν το γεγονός, σε περίπτωση που η Αργεντινή τελικά επικρατούσε.

Αλλά ας μην μπαίνω και εγώ σε ηλίθιες συγκρίσεις. O Messi δεν τις έχει ανάγκη. Ο κόσμος όμως έχει ανάγκη από προσωπικότητες σαν του Messi. Για να μας θυμίζουν ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Για να υποδεικνύουν το μεγαλείο της ταπεινότητας.

Αν αυτή στο Κίτο, ήταν η τελευταία του παράσταση με τα χρώματα της εθνικής του ομάδας, αισθάνομαι ευλογημένος που είχα την τύχη να την παρακολουθήσω ζωντανά και να γίνω άτυπα κι εγώ μέρος της ιστορίας. Όσο ευλογημένοι θα πρέπει να αισθανόμαστε, όλοι όσοι ζούμε τις ποδοσφαιρικές ημέρες του μικροσκοπικού μάγου από το Rosario που κατέκτησε τον κόσμο με ευαγγέλιο το αριστερό του πόδι. 

9 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • ΓΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ on 12 Οκτωβρίου 2017 at 1:45 ΜΜ
    • Απάντηση

    Κουταμάρα– Κακία-Καρκίνος- Κομπλεξ. Τα 4 Κάπα. Ανίατες αρρώστιες. Πως λέμε οι 4 Ιππότες της αποκαλύψεως; Άντε στο Φαρμακείο και πές: Δώσε μου ένα φάρμακο για ΤΗΝ κουταμάρα μου. Δεν υπάρχει θα σου πεί. Γιατί τα γράφω; Αφενός να συνεισφέρω στο ως άνω άρθρο, που απολύτως συμφωνώ, αφετέρου να τονίσω ότι ενώ για τις 2 πρώτες ασθένειες ο ασθενής δεν φέρει ευθύνη !!!. Έτσι γεννήθηκε βρε αδερφέ! Ενώ η τρίτη είναι συγκυρία γονιδίων και τύχης ……….Η τέταρτη όμως……..εκκολάφτηκε. Καλλιεργήθηκε από τον ίδιον. Φέρει την σφραγίδα της προσωπικότητας σου.Βλέπεις το σωστό αλλά δεν το δέχεσαι -δεν το θέλεις- δεν σου αρέσει…. Δυστυχώς Κε δημοσιογράφε η εποχή μας είναι γεμάτη από κομπλεξικούς. Και το κακό είναι ότι μας κανονίζουν την ζωή. ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΜΕΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο……. Ε.Ν.Α.Σ
    Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ

    • παπαφοτης φωτης on 12 Οκτωβρίου 2017 at 2:12 ΜΜ
    • Απάντηση

    ειμαι της γενιας που αγαπησαμε το ποδοσφαιρο με τον κροιφ στο χωριο μου υπηρχαν τηλεωρασεις μονο στα καφενια την εποχη του αγιαξ ,και τρεχαμε να τον δουμε η στο πρωταθλητριων η με την εθνικη ολανδιας δηλαδη 5 με 6 παιχνιδια το χρονο σε ολα τα παιχνιδια ηταν ανεπαναληπτος ακολουθησε λιγο μετα ο πλατινι και αμεσως ο μαραντονα τον βλεπαμε επι χρονια σε πολλα παιχνιδια στα περισοτερα αφαντος ο ποιο ασταθης παικτης που ειδαμε ποτε η θα μαλωνε με τους διαιτητες η θα επαιζε καρατε με τους αντιπαλους ,γι αυτο και τον εστειλε η μπαρτσα ,αυτα τα χρονια βλεπαμε ποδοσφαιρο γιατι απλα αγαπουσαμε το αθλημα μεχρι που εμφανιστηκε ο ροναλντινιο και πραγματικα μας μαγεψε αλλα δυστιχως για λιγα χρονια μεχρι που ανοιξαν οι ουρανοι και κατεβηκε στη γη ο θεος της μπαλας που μας εκανε να μην κοιμομαστε δυο φορες την εβδομαδα οταν η μπαρτσα παιζει παιχνιδι την επομενη μερα ,,οχι απλα δεν υπαρχει συγκριση με τον μαραντονα αλλα τους χωριζει αβυσσος…

  1. Άφαντος ο Μαραντόνα;Δυστυχώς το επίπεδο των σχολίων σε αυτό το site είναι πολύ χαμηλό.

    1. ΤΟΤΕ ΠΑΡΕ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΕΔΩ!

      1. Σιγά ρε φίλε μη μας δείρεις κιόλας!

  2. Όσα και να γράφονται για το Μέσσι πάντα θα υπάρχουν οι κομπλεξικοί που απλά θα συγκρίνουν δύο παίκτες με εντελώς διαφορετική προσωπικότητητα και διαφορετικές συνθήκες ποδοσφαίρου. Όσο πρόλαβα τον Μαραντόνα, τον λάτρεψα. Τώρα ζω το Μέσσι και υποκλίνομαι στο ταλέντο του. Εαν ο Μέσσι κατέστρεφε την καριέρα του πάλι θα τον συγκρίναμε με τον μαραντόνα.Χαίρομαι γιατί ο Μέσσι απλά απέχει απ’όλα αυτα.

  3. κ.Περπεριδη Με όλο το σεβασμό ενα έχω να πω: Το συνάφι σας εσείς οι δημοσιογράφοι είστε Καρκίνωμα

    • Γιάννης Κελλής on 12 Οκτωβρίου 2017 at 10:57 ΜΜ
    • Απάντηση

    Φίλε Niklas Papas με όλο τον σεβασμό ο Κύριος Νίκος Περπερίδης δεν έχει σχέση με την δημοσιογραφία και λογικά θα μπερδεύεσαι με τον…γνωστό δημοσιογράφο της ΕΡΤ Νίκο Περπερίδη, που απλά είναι συνωνυμία. Όσο για το άρθρο αυτό αλλά και γενικά όλα τα άρθρα του …δικού μας Νίκου Περπερίδη που είναι φίλος και οπαδός της Μπάρσα από τα πέτρινα χρόνια, απλά θα σου πω, ότι μπερδεύεις την πούτσα με την βούρτσα, αν εννοείς καρκίνωμα τα άρθρα του Νίκου!

    1. Ναι ομολογω οτι τον περασα για τον συνωνημο του και σου ζητω δημοσιος συγνωμη.
      Ομως αυτο δεν αλλαζει την αποψη μου για τα δημοσιογραφα.
      Οσο για σενα Γιαννη Κελλη να εισαι πιο προσεκτικος στις εκφρασεις σου τυπου » βουρτσα με την πουτσα» για ενα ατομο οπου δεν εχεις ιδεα ποιος ειναι και τι πρεσβευει.
      Μη βγαζεις τοσο ευκολα συμπερασματα με χαρακτηρισμους οπου κι εγω μπορω να χρησιμοποιησω και ακομα πιο χειροτερους αν χρειαστει

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.