Η χήρα του Νεϊμάρ

Άρθρο του Τζόρντι Κόστα στην εφημερίδα «Sport» της Βαρκελώνης

Τις τελευταίες ημέρες είδαμε τον Νεϊμάρ να κλαίει γι’ αυτό που θεωρεί ένα κυνηγητό από τα ΜΜΕ. Κατηγορεί τον Τύπο ότι εφευρίσκει ένα διαζύγιο με τον Έμερι ή κακές σχέσεις στα αποδυτήρια της Παρί Σεν Ζερμέν και, ακόμα και αν όλα ήταν ψέματα, ο Βραζιλιάνος δυσκολεύεται να αρνηθεί το προφανές, το οποίο διέρρευσε ο ίδιος ιδιωτικά, ότι νοσταλγεί την Μπάρσα.

Δεν είναι εύκολο να βρεθεί η χημεία της Μπαρσελονίστα τριάδας, με τρεις επιθετικούς πρώτης γραμμής που δεν ζήλευαν ο ένας τον άλλο, αλλά αλληλοτρέφονταν, και σε αυτή στηρίχθηκε η επιτυχία της Μπάρσα του Λουίς Ενρίκε. Αλλά αν ο Νεϊμάρ νοσταλγεί το «Καμπ Νόου», ο Λουίς Σουάρες είναι η βασική χήρα της αποχώρησης του Νεϊμάρ.

Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε σε αυτή την εφημερίδα, ο Ουρουγουανός παραδέχονταν ότι η τωρινή του απόδοση είναι κάτω από αυτό που ο ίδιος απαιτεί από τον εαυτό του.

Και, με δεδομένο ότι τα στατιστικά του έχουν πέσει ενώ ταυτόχρονα έχουν αυξηθεί οι χειρονομίες απόγνωσης πάνω στο χορτάρι, όλοι μαζί προσπαθήσαμε να βρούμε τους λόγους του μπλοκαρίσματος του.

Θεωρώ σίγουρο ότι έπαιξαν ρόλο οι ενοχλήσεις στο γόνατο με τις οποίες ο Σουάρες παίζει από τον Σεπτέμβριο και τις οποίες θεωρητικά θα ξεχάσει με την θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε, εκμεταλλευόμενος την διακοπή, αλλά φοβάμαι ότι δεν είναι το μοναδικό του πρόβλημα.

Συζητήσαμε επίσης για την τακτική αναδιοργάνωση του Βαλβέρδε, αυτή η ασύμμετρη διάταξη που αφήνει την ομάδα χωρίς ένα εξτρέμ. Ο ίδιος ο Σουάρες αναγνώριζε στην «Sport» ότι η κριτικαρισμένη ροπή του να πέφτει προς την ελεύθερη πλευρά δεν ήταν εντολή του πάγκου, αλλά δική του πρωτοβουλία στον αγωνιστικό χώρο. Αλλά ακόμα και αν βρίσκει καλύτερες λύσεις στην πορεία, ούτε ο Σουάρες, κυρίως ο Σουάρες, δεν θα πάψει να νοσταλγεί το τρίτο πόδι του τρίποδου.

Πηγαίνοντας στα απλά, ο Σουάρες ως παίκτης που τελειώνει τις φάσεις έχασε έναν πασέρ πολυτελείας, έναν ποδοσφαιριστή που ποτέ δεν υπήρξε εγωιστής αναφορικά με το γκολ στην θητεία του στην Μπάρσα.

Και ενώ είναι αλήθεια ότι τώρα ο Ουρουγουανός έχει περισσότερο χώρο για να κινηθεί όπως θέλει, είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι οι αντίπαλοι έχουν μια απειλή λιγότερη να προσέχουν.

Υπάρχουν περισσότερα μαρκαρίσματα, λιγότεροι χώροι – γιατί κανείς δεν ανοίγει το γήπεδο – και λιγότερος χρόνος για σκέψη, το οποίο δεν επηρεάζει μόνο τα γκολ, αλλά και την ποιότητα των συνδυασμών του Σουάρες.

Ο Ουρουγουανός πάντα ήξερε να βρίσκει τον τρόπο για να είναι φονικός. Ήταν στην Λίβερπουλ και στην Ουρουγουάη, ακόμα και με λιγότερες βοήθειες απ’ ότι στην τωρινή Μπάρσα.

Και ίσως όταν επανεμφανιστεί ο Ντεμπελέ, η ζωή του να απλοποιηθεί. Αλλά προς το παρόν, ακόμα και με ένα κλαμένο Νεϊμάρ, ο Σουάρες είναι αυτός που περισσότερο υποφέρει ποδοσφαιρικά για την αποψίλωση της τριάδας.

1 Σχόλιο

    • περεστρόικα on 17 Νοεμβρίου 2017 at 9:58 ΜΜ
    • Απάντηση

    Η ανάλυση με βρίσκει σύμφωνο. Ωστόσο, τα βραζιλιάνικα επεισόδια που γυρίζονται στο Παρίσι δεν με απασχολούν καθόλου, με ενδιαφέρει μόνο η Μπάρτσα.

    Στα της ανάλυσης τώρα, λοιπόν, είμαι πεπεισμένος ότι όταν ξαναπαίξει ο Ντεμπελέ, θα δούμε τον παλιό καλό Σουάρες. Όχι μόνο λόγω της ποιότητας του Ντεμπελέ, αλλά λόγω του ότι θα έχουμε επιτέλους ένα εξτρέμ, όπως πολύ εύστοχα λέει το άρθρο και έχω κ γω ξαναπεί στο παρελθόν. Χρυσός κανόνας: Όλες οι τοπ ομάδες που αντιμετωπίζουν συνεχώς υποδεέστερους αντιπάλους, οφείλουν να έχουν εξτρέμ και μάλιστα δημιουργικά.

    Ειδικά την Μπάρτσα (που αρέσκεται σε κατοχή μπάλας και θέλει η ίδια να ελέγχει πάντα το ρυθμό) σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι κλείνουν πρωτίστως καλά την άμυνα και ότι βγει μπροστά με αντεπιθέσεις (ακόμα και η Ρεάλ ή άλλες μεγάλες ομάδες, έτσι μας παίζουν συχνά). Και η αλήθεια είναι ότι πλέον οι αντίπαλοι μας διαβάζουν και μας έχουν μάθει πολύ καλά. Όταν πηγαίνεις να σπάσεις το ταμπούρι μόνο με κάθετες πάσες ξεκινώντας τη δημιουργία των φάσεων κατά μέτωπο από το κέντρο, λογικό είναι να φας τα μούτρα σου πολλές φορές. Οι χώροι είναι λίγοι.
    Τα εξτρέμ εκεί χρησιμεύουν… εκμεταλλεύονται όλο το γήπεδο μέχρι τα πλάγια και τα σημαιάκια του κόρνερ… και ο Νεϊμάρ αυτό πρόσφερε στην Μπάρτσα… τραβούσε αντιπάλους μέχρι τα πλάγια και έτσι άνοιγε χώρους, ώστε με οποιαδήποτε κίνηση χωρίς τη μπάλα, να υπήρχε κατευθείαν ανισορροπία και ευκαιρία για γκολ. Είτε από τον παίχτη που έκανε την κίνηση, είτε από το ίδιο το εξτρέμ που με μία χαλαρή ντριμπλίτσα και ένα απλό κόψιμο προς τα μέσα, έβρισκε το χώρο να συγκλίνει για το σουτ.
    Αν υπάρχει και εξτρέμ δεξιά, ο αντίπαλος θα έχει να φυλάξει 3 μέτωπα δημιουργίας, από αριστερά από δεξιά και από το κέντρο με τις κάθετες. Έτσι μάλιστα, θα βλέπαμε άλλον Σουάρες σίγουρα.

    Παρά τα καλά αποτελέσματα μέχρι τώρα, για μένα ο Βαλβέρδε δεν ήταν αρκετά τολμηρός το καλοκαίρι να ψωνίσει 2-3 ταλαντούχα εξτρέμ. Του αγόρασαν γουρούνι στο σακί, μόνο τον πανάκριβο Ντεμπελέ. Ίσως το πήγε μαλακά στην πρώτη του σεζόν και δεν ήθελε να πατήσει πόδι για παίχτες.

    ΥΓ1. Έρχονται 3 παιχνίδια φωτιά, μέσα σε 1 εβδομάδα και μάλιστα με ταξίδια (όλα εκτός έδρας). Γενικά μέχρι τα Χριστούγεννα έχουμε ψιλοδύσκολο πρόγραμμα. Είναι νωρίς να κριθεί το πρωτάθλημα αλλά μπορεί να γίνει 1 ακόμα θετικό βήμα, που θα ρίξει και σε μεγαλύτερο προβληματισμό τους διώκτες μας.

    ΥΓ2. Στηρίζω Βαλβέρδε παρά τις αρκετές επιφυλάξεις που κρατάω για ορισμένα λάθη που έχει κάνει. Κάποια στιγμή θα έρθει και η ήττα, μέσα στο πρόγραμμα είναι. Μην αρχίσουμε όμως την ισοπέδωση και το κράξιμο, κυρίως στον προπονητή, αλλά και τους παίχτες. Έτοιμοι είναι κάποιοι με την πρωτη στραβή να τα φορτώσουν όλα στον Πικε, τον γέρο-Ινιέστα, τον Μπουσκέτς και φυσικά τον Γκόμεζ. Λες και μόνο αυτοί θα ευθύνονται.

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.